Interview

Barbara Stok: De Dagboekstrip

Babel september 2005, ism Kirsten Dorrestijn















Je woont ver weg, helemaal in Groningen.
Ja, mensen vragen wel eens waarom ik zo ver weg woon van alles, maar voor mij wonen mensen uit Amsterdam ver weg van alles.

Waarom maak je autobiografische strips?
Ik schrijf al van jongs af aan en de combinatie tekst en tekening werkt goed voor mij. Dat het mijn beroep zou worden had ik nooit gedacht. Op mijn twintigste ben ik begonnen met het maken van autobiografische strips. Dat betekende een enorme opluchting, alles waar ik me kwaad over maakte of wat ik kwijt wilde, kon ik nu uiten in mijn strips. Achteraf gezien had ik mijn poppetje beter een andere naam kunnen geven. Het wordt soms wel erg persoonlijk. Ik ben de autobiografische vorm nu meer gaan gebruiken om te vertellen wat ik echt wil zeggen, meer maatschappijkritisch. Het gaat dan niet echt over mij, maar over hoe de meeste mensen reageren. Ik vind dat autobiografische striptekenaars, zoals Maartje Hartjes op dit moment de mooiste strips maken.

Je strips zijn soms heel persoonlijk, ze gaan vaak over seks, wil je daarmee ook provoceren?
Nee, ik wil er niet mee provoceren. Eerder andersom, ik wil ook de andere kant laten zien. Zo word ik bijvoorbeeld gek van seks op tv. In mijn strips probeer ik een realistischer beeld te scheppen. Ik schrijf er niet op een stoere toon over, maar ik druk bijvoorbeeld mijn onzekerheden uit. Als ik vroeger een strip had gelezen over iemand die geen orgasme kan krijgen, had ik die herkenning heel fijn gevonden. Tegenwoordig schrijf ik nauwelijks meer over seks, het is een onderwerp waar ik het nu wel mee heb gehad.

Gebruik je bewust veel humor in je strips?
Ik denk dat de lollige sfeer maakt dat de boodschappen die ik aan de wereld te melden heb aankomen. Zo kan ik een groot publiek bereiken, anders wordt het zo preken voor eigen parochie.

Hoe ben je een gepubliceerd striptekenaar geworden?
De strips Barbaraal 1 tot en met 4 heb ik in eigen beheer uitgegeven. Vrienden waren erg enthousiast over de kopietjes die ik hen gaf. Daarom ben ik op een dag met mijn moeder in de auto gestapt en heb ze bij allerlei boekhandels in Nederland gelegd. Sommige winkels belden een week later dat mijn strips uitverkocht waren. Ik merkte al snel dat ik het op die manier niet kon volhouden. Uiteindelijk merkte mijn huidige uitgever Nijgh & van Ditmar de strips op bij boekhandel Atheneum in Amsterdam en zijn de kopietjes gebundeld.

Wie zijn jouw eigen voorbeelden?(Barbara loopt naar de boekenkast vol strips die in de kamer staat en haalt er een paar boeken uit)
Schrijf maar op: Robert Crump, Peter Bugge en Joe Matt. Die kan zo precies tekenen dat ik soms denk dat ik er maar mee moet stoppen.

Vind je de strips een echte kunstvorm?
Ja, strips is ook wel een soort kunst. Nou ja, ook wel…het is zeker kunst! Het heeft wel wat dat het een ondergewaardeerd genre is, dan kan er niet van naast je schoenen gaan lopen. Ik hou wel van bescheidenheid. Als striptekenaar ben ik de hele dag poppetjes aan het tekenen. Mensen zien je toch altijd als infantiel gebleven.

Hoe lang doe je over een tekening?
Ik teken in ongeveer drie dagen één pagina vol. Ik ben heel pietluttig, alle lijntjes moeten precies naar mijn zin zijn. Mijn tekeningen zitten altijd vol met tippex en bevatten veel knip- en plakwerk.

Heb je het idee dat jouw strips vooral vrouwen aanspreken?
In het begin had ik heel sterk dat ik dacht dat mijn strips voor zowel mannen als vrouwen waren, maar nu zie ik wel dat het soms meer vrouwen kan aanspreken. Ik ben mezelf de laatste jaren meer bewust van mijn vrouwzijn, misschien beïnvloed dat mijn onderwerpkeuze. Voorheen zag ik mezelf als onzijdig, gewoon een mens. Ik denk nog steeds dat het verschil tussen mensen onderling groter is dan de verschillen tussen mannen en vrouwen. Maar ik geloof dat mijn strips zeker ook leuk voor mannen zijn.

Hoe hoop je dat je toekomst eruit ziet?
Een leven zonder striptekenen kan ik mij niet voorstellen, waarschijnlijk zou ik dan diep ongelukkig worden. Als ik naast mijn werk in opdracht genoeg eigen strips kan maken ben ik een gelukkig mens!