Interview

Jeroen Willems: “Ik vind wel dat God foutjes heeft gemaakt".

Cursor 14 maart 2002

Foto: Bart van Overbeeke



Sinds ZT Hollandia begin vorig jaar naar Eindhoven is verhuisd, reist acteur Jeroen Willems (onder andere van ‘Voices’ en ‘Nynke’) dagelijks vanuit zijn woonplaats Amsterdam per trein naar Eindhoven. Zeker deze dagen is hij veel in Eindhoven, want hij is één van de spelers in het toneelstuk ‘GEN [What dare I think]’ dat op dit moment op de TU/e loopt. Toch is hij bewust niet verhuisd naar Eindhoven, want in Amsterdam heeft hij zijn leven.

“Nou ja, mijn leven… Ik heb geen leven!”, zegt Jeroen Willems (39). Een grapje, want natuurlijk heeft hij een leven. Toch is het een veelzeggende opmerking van een man die leeft voor toneel, film en regie. “Als ik vrij heb, lees ik nieuwe stukken door. Of werk ideeën uit.” Willems’ leven draait al sinds zijn jeugd om acteren. Zijn ouders speelden toneel en sinds zijn zestiende jaar is ook hij lid van toneelclubs. Daarna ging Willems naar de toneelschool in Maastricht. “Ik wist toen niet precies waarom ik de toneelschool wilde doen. Ik had allerlei romantische illusies over dat vak. Maar als ik naar toneel keek, dacht ik: ‘dat is wat ik wil doen, ik wil ook daar staan’.” Een goede keuze, want Willems is inmiddels een veelgevraagd speler. Naast toneelspelen schrijft hij zelf stukken, hij regisseert, speelt in films en geeft les op toneelscholen.

Willems komt dus uit een compleet andere wereld dan het wetenschapsklimaat van de TU/e. Toch is hij nu met het toneelstuk ‘GEN’, een stuk over gentechnologie, hier beland. En wel in het Laboratory of Themo Fluids Engineering. “Ik vind het bijzonder om op die plek te zijn. Het is wel een moeilijke ruimte om in te spelen. Heel richtingloos. Maar het is echt een onderzoeksplek en dat is het stuk zelf ook.” ‘GEN’ gaat over drie genetisch gemanipuleerde mensen die terugkijken op de mensheid zoals die nu is.

Maar hoe speel je zo iemand? En hoe speel je iemand waar je misschien niet achter staat? “De essentie is altijd hetzelfde”, zegt Willems. “Je moet altijd onderzoeken waarom iemand zo is, of zo geworden is. Uiteindelijk moet je van die persoon gaan houden. Je moet het lekker vinden dat personage te zijn, al speel je Hitler.” Willems heeft zelf nog geen duidelijke mening over gentechnologie. “Ik ben er niet vóór denk ik”, zegt hij bedenkelijk, “Maar ik vind wel dat God foutjes heeft gemaakt. Er is erg veel ellende in de wereld. Ik wens niet te accepteren dat het leven is zoals het is. Ik heb niet het idee de wereld te kunnen verbeteren, maar kaart wel dingen aan. Zoals in ‘GEN’. Ik hoop dat mensen zich echt dingen gaan afvragen na het zien van ‘GEN’. Aan de andere kant zijn er ook vast wel dingen goed aan gentechnologie. Misschien talmen we er over twintig jaar niet eens meer naar, omdat het dan al gewoon is.” Heeft Willems nog een eigen utopie? “Ik weet niet of ik in utopie geloof. Het is te dogmatisch en ik hou niet van dogma’s. Dat wil trouwens niet zeggen dat ik alles maar accepteer. Ik geloof gewoon meer in samen tot iets goeds komen”.